3 Dywizja Piechoty im Romualda Traugutta, 9 Zaodrzański Pułk Piechoty - rys historyczny


3 Dywizja Piechoty im Romualda Traugutta

Skład Dywizji:

Dowództwo dywizji

Generał brygady Stanisław Galicki, dowodził dywizją od 1.01 do 1.11 1944r.















Pułkownik Stanisław Zajkowski, dowodził dywizją od 1.11 1944 do końca wojny (zdjęcie późniejsze)
















Zastępca dowódcy dywizji do spraw polityczno wychowawczych, kapitan Edmund Pszczółkowski
















7, 8, 9 Pułki Piechoty


















3 Pułk Artylerii Lekkiej,
Dowódca artylerii 3 Dywizji, pułkownik Antoni Frankowski

















Szef sztabu artylerii 3 Dywizji, podpułkownik Adam Czaplewski
















Pułk skladał się z 3 dywizjonów artylerii, z których każdy był wyposażonych w:

2 baterie armat dywizyjnych 76,2mm ZIS-3 (po 4 działa w baterii)


















1 bateria haubic 122mm M-30 (4 działa w baterii)

















3 Dywizjon Artylerii Samobieżnej
Na podstawie etatu nr 04/548 i 04/568 z 27 kwietnia 1944, dowódca 1. Armii Polskiej w ZSRR, zarządził rozkazem nr 006/Org. z dn. 7 maja 1944 o sformowaniu czterech samodzielnych Dywizjonów Artylerii Samobieżnej, w wyniku czego, 3 sDAS wyposażono w 13 sztuk lekkich dział samobieżnych SU-76 ( 3 baterie po 4 wozy + wóz dowódcy Dywizjonu). Działa dostarczono 1 czerwca 1944r. z fabryki nr 40 w Mytiszczach pod Moskwą.





















3 Batalion Szkolny

4 Batalion Saperów


















3 Kompania Rozpoznawcza

3 Kompania Łączności














3 Kompania Chemiczna

3 Kompania Samochodowo –Transportowa

3 Batalion Sanitarny

3 Ambulatorium Weterynaryjne

Stan osobowy i uzbrojenia na wrzesień 1944:

Stan bojowy 9733 żołnierzy
Karabinów 5413
Pistoletów maszynowych 2472
Ręcznych karabinów maszynowych 402
Ciężkich karabinów maszynowych 140
Rusznic przeciwpancernych 280
Moździerzy 120mm 23
Moździerzy 82mm 73
Granatników 50mm 58
Haubic 122mm 12
Armat dywizyjnych 76,2mm 25
Armat pułkowych 76,2mm 12
Armat przeciwpancernych 45mm 32
Dział pancernych SU-76 13
Koni 824
Samochodów 221
Motocykli 13

3 Dywizja Piechoty im Romualda Traugutta formowana była w okresie styczeń – marzec 1944 r. w obozie sieleckim na podstawie rozkazu 1 Korpusu Polskiego w ZSRR z dn. 27.12.1943 jako jednostka 1 Korpusu Polskiego. Następnie od 16.03.1944r. wchodziła w skład 1 Armii Polskiej w ZSRR, a od 21.07.1944r. w skład 1. Armii Wojska Polskiego. Formowanie rozpoczęto w styczniu 1944. W czasie walk, dywizja była uzupełniana poborowymi z wyzwolonych terenów kraju.

Dowództwo 3 Dywizja Piechoty im Romualda Traugutta:

Gen bryg. Stanisław Galicki (1.1 – 1.11. 1944)
Płk Stanisław Zajkowski (1.11. 1944 - do końca wojny)

Zaprzysiężenia dokonano dn 26.03.1944r. we wsi Lebowo n/ Oką.

Sztandar ufundowany przez Związek Patriotów Polskich wręczono 30.05.1944r.
















Nazwy i odznaczenia:

Rozkazem dowódcy 1. Armii Wojska Polskiego nr 0188 z dn. 06.05.1945r. i rozkazem Naczelnego Dowództwa Armii Radzieckiej z dn. 07.05.1945r., 3 Dywizja Piechoty im Romualda Traugutta, otrzymała miano „Pomorskiej” oraz została odznaczona Krzyżem Grunwaldu II kl. (rozkaz Naczelnego Dowództwa Wojska Polskiego nr 130 z dn. 21.05.1945r.)

Szlak Bojowy:

Na front 3 Dywizja Piechoty im. Romualda Traugutta wyruszyła 15 lipca 44.
-Wspierała jednostki radzieckie podczas forsowania Turii i Bugu
-przełom lipca i sierpnia 1944, Przyczółek Warecko-Magnuszewski
-od 13 września, warszawska Praga
-16-22 września desant na Czerniaków
3 DP walczyła w okolicach Warszawy do jej wyzwolenia 17 stycznia 1945
-18-26 stycznia 1945 marsz-manewr z Warszawy do Bydgoszczy
-2 marca 1945 wchodzi do operacji pomorskiej przełamania Wału Pomorskiego
-8-18 marca 1945 walki o Kołobrzeg
-16-19 kwietnia 1945, Operacja Berlińska i Odra
-24 kwietnia walki w rejonie Kremmen, Flatow, Schwante, pod Berlinem
-4.05 Dywizja osiągnęła Neuwerder i tam zakończyła działania bojowe

9 Zaodrzański Pułk Piechoty

Sformowany w obozie sieleckim na podstawie rozkazu dowódcy 1 Korpusu Polskiego nr 95 z dn. 27.12.1943r. jako organiczna jednostka 3 Dywizji Piechoty im Romualda Traugutta, w której sklad wchodził do końca wojny.

Zaprzysiężenia dokonano w dn. 26.03.1944r. w Stolarewie.

Sztandar wręczono po zakończeniu wojny.
















Szlak bojowy:

Od chwili sformowania do zakończenia wojny wszystkie dyslokacje pułk wykonywał w ramach działań 3 Dywizji Piechoty. Najcięższe walki stoczył: na przyczółku warecko – magnuszewskim, w Warszawie, niosąc pomoc Powstańcom na przyczółku czerniakowskim, na Wale Pomorskim, w rej. Nadarzyc, w Kołobrzegu, gdzie zdobył silnie umocniony rejon gazowni, podczas forsowania Odry, pod Gozdowicami i pod Wriezen. Na terenie Brandenburgii sforsował Kanał Hohenzollernów pod Borgsdorfem, a następnie walczył pod Linum i Detchow.

Nazwy i odznaczenia:

Rozkazem Naczelnego Dowództwa Wojska Polskiego nr 2 z dn. 03.01.1946r. 9 Pułk Piechoty otrzymał miano „Zaodrzańskiego” i tymże rozkazem został odznaczony Krzyżem Orderu Virtutti Militari V kl.

Skład pułku:

Dowództwo
Dowódca 9 Zaodrzańskiego Pułku Piechoty, major Franciszek Mierzwiński
















Zastępca dowódcy kompanii fizylierów do spraw polityczno wychowawczych 9 Zaodrzańskiego Pułku Piechoty, kapitan Lucyna Herc















Starszy lekarz 9 zaodrzańskiego Pułku Piechoty, kapitan Maria Pomper

















Sztab

Pluton zwiadu konnego


















Pluton zwiadu pieszego

3 bataliony piechoty

Bateria moździerzy 120 mm (7 moździerzy 120 mm M 1938)


















Bateria armat ppanc 45 mm (4 armaty 45mm M 1937/42)
















Bateria dział piechoty 76 mm (4 armaty 76mm M 1927/39 oraz M 1929/39 Artylerii Pułkowej)